Profesor dr hab. Kazimierz Przybysz, wybitny historyk i politolog związany z Akademią Leona Koźmińskiego od niemal trzech dekad, zakończył etap aktywnej pracy akademickiej. Podczas spotkania z władzami uczelni, współpracownikami i przyjaciółmi wyrażono wdzięczność za jego wyjątkowy wkład w rozwój nauki, badań i edukacji.
Profesor Kazimierz Przybysz jest jedną z kluczowych postaci w historii Akademii Leona Koźmińskiego. Pełnił funkcję prorektora, współtworzył fundamenty organizacyjne młodej uczelni, a jako badacz i nauczyciel akademicki inspirował kolejne pokolenia studentów i doktorantów.
Rektor Akademii Leona Koźmińskiego, prof. Grzegorz Mazurek, podkreślił rolę profesora Przybysza w budowaniu współczesnej tożsamości uczelni: „Ogromnym przywilejem było dorastać przy Panu profesorze i uczyć się od takiego autorytetu. Przez lata był Pan dla mnie prorektorem, mentorem, wyjątkowym nauczycielem. Dziękuję za wszystko, co zrobił Pan dla naszej społeczności. Zawsze jest Pan tu mile widziany i potrzebny”.
Założyciel i honorowy prezydent Akademii Leona Koźmińskiego, prof. Andrzej K. Koźmiński, zwrócił uwagę na wieloletnią współpracę i osobisty wymiar relacji: „Za nami lata wspólnej pracy, ale też przyjaźni i wzajemnego wsparcia. Dzięki profesorowi Przybyszowi nasze życie akademickie stało się bogatsze, lepiej zorganizowane i bardzo sympatyczne. Ogromnie za to dziękujemy.” – wspominał prof. Andrzej K. Koźmiński
Sam profesor Kazimierz Przybysz w swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie ludzi, z którymi współpracował: „Przez 28 lat pracy w uczelni - w tym 15 lat jako prorektor – miałem szczęście współpracować z wyjątkowymi ludźmi. To dzięki nim wiele rzeczy udało się zrealizować. Dziękuję wszystkim, z którymi miałem przyjemność pracować, to był ogromny przywilej”.
Profesor Kazimierz Przybysz jest autorem cenionych publikacji z zakresu historii i kultury politycznej XX wieku. W Akademii Leona Koźmińskiego pełnił funkcję mentora i promotora kilkunastu doktorów, mając realny wpływ na kształtowanie kolejnych pokoleń badaczy i rozwój młodej kadry naukowej.
Jego zaangażowanie wykraczało daleko poza mury uczelni. Profesor sprawował m.in. funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej oraz sekretarza Państwowej Komisji Akredytacyjnej, przyczyniając się do kształtowania standardów jakości kształcenia w skali całego kraju.