Historia 

Międzynarodowy Związek Prawa Ubezpieczeniowego (AIDA) został założony 28 kwietnia 1960 r. w Luksemburgu. Podczas pierwszego zgromadzenia założycieli, przeprowadzonego w International University of Comparative Sciences, szesnastu założycieli organizacji powołało tymczasowy Komitet Dyrektorów i dwóch współprzewodniczących, prof. Antigono Donatiego i prof. Hansa Möllera, którym powierzono budowę oddziałów krajowych AIDA w krajach latynoskich, anglosaskich i germańskich. 

Pierwszy oddział narodowy AIDA powstał 19 maja 1960 r. we Włoszech. Z końcem roku 1960 istniało już 16 oddziałów w Europie, Ameryce i Azji. Pierwszy ogólnoświatowy kongres AIDA odbył się w dniach 4- 7 kwietnia 1962 r. 

Drugi międzynarodowy kongres AIDA odbył się w 1966 w Hamburgu. 

Od 1966 r. kongresy AIDA odbywały się co 4 lata w Paryżu (1970), Lozannie (1978), Londynie (1982), Budapeszcie (1986), Kopenhadze (1990), Sydney (1994), Marakeszu (1998), Nowym Jorku (2002), Buenos Aires (2006) oraz ponownie w Paryżu (2010). 

Niezależnie od światowych kongresów regulaminy AIDA umożliwiają oddziałom krajowym organizowanie konferencji na lokalnym lub międzynarodowym szczeblu. Dotychczas odbyły się 4 konferencje panamerykańskie oraz 7 konferencji Ibero-Latynoamerykańskich.

Dodatkowo AIDA utworzyła specjalne międzynarodowe Grupy Robocze, zrzeszające przedstawicieli wielu oddziałów krajowych. 

Nadrzędnym celem kongresów jest debata na najważniejsze tematy ubezpieczeniowe na szczeblu międzynarodowym. Oddziały krajowe analizują określone zagadnienia z krajowego punktu widzenia oraz proponują odpowiednie rozwiązania. Niektóre oddziały krajowe organizują konferencje w celu przedyskutowania określonych  problemów z międzynarodowej perspektywy.

Komitet Strategiczny 

Sekretariat Wykonawczy 

Rada Naukowa